Δεν γράφουμε αυτό το κείμενο για να σε πείσουμε να μη βάλεις άνθρωπο. Το γράφουμε γιατί οι περισσότεροι ιδιοκτήτες συγκρίνουν λάθος: βάζουν τον μισθό στη μια πλευρά της ζυγαριάς και ξεχνάνε τα υπόλοιπα.
Οι γραμμές που δεν μετράς
Πέρα από τον μισθό, ένα άτομο κοστίζει:
- Εργοδοτικές εισφορές. Πάνω από τον καθαρό μισθό, κάθε μήνα.
- Δώρα και επίδομα αδείας. Δύο επιπλέον μισθοί τον χρόνο, μοιρασμένοι.
- Οι μέρες που λείπει. Άδεια, ρεπό, ασθένεια. Τις ίδιες ώρες το τηλέφωνο συνεχίζει να χτυπάει.
- Η εκπαίδευση. Δύο με τρεις βδομάδες μέχρι να μάθει το μενού, τις τιμές, τις γειτονιές.
Και μετά έρχεται η γραμμή που πονάει: φεύγει. Και ξεκινάς την εκπαίδευση από την αρχή, με άλλον.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι το κόστος
Ένας ιδιοκτήτης μας το είπε καθαρά: «Δίνω χιλιάρικα σε προσωπικό για να το εκπαιδεύσω, να μάθει το μενού, και μετά φεύγουν. Χάνω χρήματα και χρόνο.»
Στην εστίαση το προσωπικό αλλάζει συχνά. Κάθε φορά που αλλάζει, η γνώση του μαγαζιού φεύγει μαζί του και ξαναχτίζεται από το μηδέν.
Και το χειρότερο: πάλι χάνεις κλήσεις
Το ψητοπωλείο της Πάτρας είχε τέσσερα άτομα στο ταμείο και έχανε το ένα στα πέντε τηλέφωνα.
Ο λόγος δεν είναι η τεμπελιά. Είναι ότι στην ώρα της αιχμής τα ίδια χέρια σερβίρουν, εισπράττουν και σηκώνουν τηλέφωνο, και μία γραμμή μιλάει τη φορά.
Πώς να το υπολογίσεις σωστά
Πάρε τον καθαρό μισθό που θα έδινες, πρόσθεσε τις εισφορές, μοίρασε τα δώρα και την άδεια στους δώδεκα μήνες, και πρόσθεσε τον χαμένο τζίρο των κλήσεων που θα συνεχίσεις να χάνεις στην αιχμή.
Αυτό είναι το νούμερο με το οποίο πρέπει να συγκρίνεις οποιαδήποτε λύση, όχι ο σκέτος μισθός.
Βγάλε το δικό σου νούμερο
Πόσα σου φεύγουν από τις αναπάντητες, με τα δικά σου δεδομένα.
Θέλω να δω πόσα χάνω →